OD SZEREGOWCA DO OFICERA Wspomnienia kleryka ze służby wojskowej w latach 1971–1973

W roku 2023 minęło pięćdziesiąt lat od chwili, kiedy zakończyła się moja zasadnicza służba wojskowa, którą dane mi było pełnić jako alumnowi przemyskiego Wyższego Seminarium Duchownego w „kleryckiej” – represyjnej – jednostce wojskowej w Brzegu nad Odrą.

Pierwsze wydanie moich wspomnień pt. „Klerycy w wojsku” związanych z tym specyficznym okresem ukazało się w roku 2002. Owa blisko stustronicowa książka spotkała się z dużym zainteresowaniem, nie tylko wśród moich skołyszyńskich parafian. Pierwsze wydanie „Kleryków w wojsku” miało kilka wznowień, do swoich zasobów dokumentacyjnych włączył ją, jako świadectwo czasów peerelowskiego, komunistycznego zniewolenia, Instytut Pamięci Narodowej. Wtedy, dwadzieścia pięć lat temu wydawało się, że moje wspomnienia będą tylko świadectwem epoki, która odeszła bezpowrotnie w mroki dziejów. Zdawało się, że czasy „słusznie minione” nigdy nie powrócą, że w Polsce już nigdy nie będzie ściągać się krzyży w urzędach publicznych, nie będzie się szykanować duchowieństwa i wierzących, nie będzie się walczyć z Kościołem. Niepojętym wówczas wydawało się, że trzeba będzie kiedykolwiek zabiegać o dobre imię Papieża – Polaka, Świętego Jana Pawła II. Zdawało się, że po demokratycznych zmianach z końca lat dziewięćdziesiątych XX wieku czasy represji wobec Kościoła, których doświadczyłem jako alumn, już nigdy nie powrócą. Niestety… Ostatnie lata to jakby nowe otwarcie frontu walki ideologicznej w Polsce, naszej Ojczyźnie; walki z Bogiem, z Kościołem, z wiarą, ale też z szeroko pojmowanym humanistycznym podejściem do życia człowieka i społeczeństwa.

Pięćdziesiąt lat temu służyliśmy my, klerycy w mundurach, ale służba to była przedziwna. Wymyślona nie dla rozwijania umiejętności wojskowych. Zamysłem ludzi służących wtedy obłędnej ideologii komunistycznej – wrogiej człowiekowi i chrześcijaństwu – było złamanie charakterów młodych seminarzystów pragnących służyć Bogu, Ojczyźnie i Bliźniemu. Zaszczytny obowiązek służby wojskowej pohańbiono do instrumentalnych celów walki z religią. Władza z obcego nadania nie cofnęła się także przed tym. Albowiem za przywiązanie do Chrystusa i jego Ewangelii przez czterdzieści pięć lat powojennej historii, partyjni „władcy” naszej Ojczyzny karali poniżeniem, odmową przynależnych praw, prześladowaniem, a nierzadko torturami i śmiercią. Życie za Boga i Ojczyznę oddał przecież wtedy jeden z nas – kleryk-żołnierz, błogosławiony ksiądz Jerzy Popiełuszko, bestialsko zamordowany przez funkcjonariuszy komunistycznej policji politycznej w październiku 1984 roku.

Ta wojskowa służba z perspektywy lat okazała się sprawdzianem, tyglem, w którym hartowało się nasze powołanie. Moje powołanie.

Informacje o bezpieczeństwie produktu Informacje o producencie